Blog Image

Jacksblog

Vergeving – 4

Uncharted Territory Posted on 28 Jan, 2017 11:13:12

Dit is een studie in vergeving. Niet om iemand te beleren, maar om te onderzoeken of ik zelf wel voldoende werk heb gemaakt van vergeving. Door het op te schrijven kan ik er goed naar kijken en leg ik vast wat er nog aan mijn instelling scheelt.

Als ik eraan denk dat ik iemand niet vergeven heb, terwijl God mij wel ALLES vergeven heeft, dan zie ik in gedachte een blik van afgrijzen op Zijn gezicht komen, zo van: ‘Nee, hè!’

In Lukas 11 komen we het begrip vergeving een paar keer tegen. In vers 4 staat:

“… vergeef ons onze zonden, want ook wij vergeven aan iedereen die ons iets schuldig is … .”

In Mattheüs 6:12 staat het zo:

“… vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaren vergeven.”

Wonderlijk dat beide woorden ‘want’ en ‘zoals,’ toch suggereren dat als wij om vergeving vragen, dat wij dat doen op een moment dat wij iedereen al vergeven hebben! Toch? Wij vragen God in dit gebed om ons te vergeven zoals wij anderen vergeven (hebben), of omdat wij anderen (al) vergeven (hebben)!

Dat roept bij mij ook die boven aangehaalde gedachte aan Gods ontsteltenis op. God is eigenlijk met afschuw vervuld als wij niet vergeven, zo lijkt dat beeld te zeggen.

Maar zou God toelaten dat wij rechtvaardiger zijn dan Hij? Zou Hij ons niet vóór zijn en ons, als voorbeeld voor ons, Zelf alles al vergeven hebben? Als Hij van ons zou verwachten dat wij iets vergeven voordat Hij het vergeeft, dan wil Hij dat wij rechtvaardiger zijn dan Hij! En als reactie op die rechtvaardigheid van onze kant, vergeeft Hij het ook. God reageert niet op ons, wij moeten op Hem reageren en op Zijn vergeving, door zelf alles te vergeven wat ons misdaan is. Dat is de juiste volgorde. Als wij ook niet ervaren dat God ons alles al vergeven heeft, wil dat niet zeggen dat Hij dat niet gedaan heeft. Zijn Woord zegt ons dat. Wat is de maatstaf in ons leven: wat wij ervaren? Wat leert ons wat waarheid is: onze gevoelens?

Overigens, niemand vraagt aan God vergeving in de mate dat wij zelf vergeven hebben, want dan zeg je met je gebed: ‘God laat dit of dat in mijn leven nog maar even buiten beschouwing, dat komt later wel!’ Iedereen die om vergeving vraagt, bedoelt: ‘Vergeef mij alles wat ik misdaan heb of waarin ik tekortgeschoten ben!’ Je wilt met je gebed je contact met Gods rechtvaardigheid herstellen, maar dat kan niet als je selectief bent en het ene vergeven wilt hebben en het andere niet.

Vanaf Lukas 11:5 volgt dan de gelijkenis van de vriend die ‘s nachts komt vragen om broden terwijl hij het gezin waar hij aanklopt, lastigvalt daar zij al in bed liggen en de deur ook al vergrendeld is. ‘Wat kom je zo laat nog doen, man?’

Wonderlijk dat wij in ons begrip van wat de gelijkenis ons vertelt, vooral letten op de woorden “om zijn onbeschaamdheid” en dat aan God als karaktertrek toeschrijven: ‘Je moet God lastigvallen, aankloppen, zeuren, niet met rust laten, als je een grote nood hebt!’ Deze vriend staat op en geeft zijn vriend alles wat hij nodig heeft. Er staat toch: “… Al zou hij niet opstaan en ze hem geven, omdat hij zijn vriend is … .” Alleen al daarom zou hij opstaan, als het tenminste een echte vriend is!

Gods karakter wordt in het vervolg heel goed beschreven: “Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden. Want ieder die bidt, die ontvangt; wie zoekt, die vindt; en wie klopt, voor hem zal er opengedaan worden. Welke vader onder u zal, als hij hem om brood vraagt, een steen geven, of ook als hij om een vis vraagt, hem in plaats van een vis een slang geven, … .”

Het is weer een kwestie van: waar leg je de nadruk op, welke afweging maak je, wat is de verhouding van het ene wat je in de Bijbel leest, ten opzichte van het andere, hoe zie jij God eigenlijk? Is Hij voor jou die Boeman, die je bij het minste wat je fout doet scheef aankijkt (‘Here God,’ zoals veel Christenen Hem aanspreken, de God Die ver weg en zo heilig is!), of is Hij jouw liefdevolle Pappa, Die bewogen is over elk onderdeel van je leven en daarbij betrokken wil worden? Ik geef toe, het is veel werk om je beeld van God te herzien, maar als je niet het juiste beeld van God hebt, aanbid je een afgod!!! En dan kwets je Hem! Ben je dan ook nog verwonderd als je gebeden niet verhoord worden, of je bent verongelijkt omdat je het contact met Hem mist?



Vergeving – 3

Uncharted Territory Posted on 14 Jan, 2017 07:11:37

Vergeving is Gods meesterzet in de strijd met Zijn tegenstander.

Veel Christenen denken dat God hun pas vergeven heeft op de dag dat zij Jezus aannamen en vergeving vroegen voor hun overtredingen en leven tot dan toe. Niet dus, en dat wil ik hieronder betogen.

‘Maar … ,’ zegt u ‘… wanneer was dat dan, als het tóen niet was. Deed Hij dat dan toen Jezus aan het kruis stierf?’

Dat lijkt heel logisch want toen betaalde Jezus daadwerkelijk voor onze zonden. Daar werden, zoals eerder aangehaald, al mijn zonden geboet. En als God mij nu nog zou straffen voor iets wat Hij al aan Jezus vergolden heeft, dan zou God onrechtvaardig zijn. En dat kan natuurlijk niet!

Nee, het was eerder. U zegt: ‘Leg uit!’

Mensen die de Bijbel goed kennen zullen misschien aanhalen: ‘Jezus is het Lam geslacht vanaf de grondlegging der wereld,’ zoals staat in Openbaring 13:8. Als Jezus toen al ‘geslacht’ is voor mijn zonden, dan moet God het mij toen al vergeven hebben, toch?’

Dat zou je inderdaad kunnen denken en het is een rijke gedachte. Het doet namelijk recht aan Gods eeuwigheid, Zijn oneindige kracht en sterkte en wijsheid en grootheid! Het maakt Hem echt tot God! Want God is Wow! Ik vertel daar een zelfbedacht verhaal over, waar ik, door het weinig te vertellen, zuinig op ben, want niemand moet met dat verhaal aan de haal gaan.

In Hebreeën 13:20 staat: “De God nu van de vrede, Die de grote Herder van de schapen, onze Heere Jezus Christus, uit de doden heeft teruggebracht, op grond van het bloed van het eeuwige verbond, … ” Op het eerste moment denk ik dan: Jezus is door Zijn eigen bloed teruggebracht uit de dood??? En je vraagt je ook af: Wat is dan wel dat ‘eeuwige verbond’? Nu, daar gaat dat verhaal over en dat zal ik nog wel eens hier vertellen. Maar volgens mij slaat de tekst in Hebreeën 13:20 op Openbaring 13:8. Er bestond vóór de grondlegging der wereld al een afspraak tussen de Vader en de Zoon dat als de mens zondigde, de Zoon hem eruit zou halen.

Nee, persoonlijk denk ik dat Gods besluit tot vergeving nòg eerder in de geschiedenis heeft plaatsgevonden. We moeten er voorzichtig mee zijn om dit zomaar te concluderen als er maar één tekst is die dat suggereert, maar natuurlijk vertelt de hele Bijbel wel de boodschap van Gods onvoorwaardelijke liefde voor de mens en Zijn onwrikbare vastberadenheid om de mens voor Zichzelf te behouden.

Ik verwijs naar wat Paulus schrijft in 2 Timotheüs 1:9, waar staat: “Hij heeft ons zalig gemaakt en geroepen met een heilige roeping, niet overeenkomstig onze werken, maar overeenkomstig Zijn eigen voornemen en genade, die ons gegeven is in Christus Jezus vóór de tijden der eeuwen, … .” Ik denk dat de woorden ‘vóór eeuwige tijden’ Paulus’ manier waren om iets te vertellen over een ‘tijd’ toen er nog geen tijd was. Bij God is er alleen maar een eeuwig NU! Hij is niet onderhevig aan tijd en verderf!!

Genade is toch veel méér dan vergeving alleen? Genade is ook blijdschap, overwinning, sterkte, vrede, enz. Vergeving hoort daarbij, maakt er deel van uit, is er onderdeel van, is er volgens mij zelfs het fundament voor, het éérste wat je ontmoet of ontvangt als je de eerste keer tot God komt. En … als God dat toen in Christus aan mij gegeven heeft, dan geeft dat aanleiding tot de gedachte: toen was ik dus al in Christus. Hoe kan het mij toen in Christus gegeven zijn terwijl ik daar nog niet was? Dat is een gedachte die héél ver voert, maar ook daar zijn Bijbelse argumenten voor.

Toen al had God het plan opgevat om jou en mij te scheppen, jij en ik zaten toen al in de ‘planning’ en zelfs waren de dagen van mijn leven al opgetekend in Zijn boek (Psalm 139:16). Toen al heeft Hij jou en mij gezien en bemind en genade gegeven. Wat een grote, ondoorgrondelijke God!!!

Niet pas toen ik Jezus aannam als mijn persoonlijke Verlosser, niet pas toen Jezus stierf, niet al toen God de eerste steen legde voor Zijn schepping, maar nog daarvóór is mij in Christus al genade en vergeving geschonken. Je komt er met je verstand niet bij, eigenlijk staat mijn verstand stil als ik daaraan denk!

Kun je God méér aanbidden dan door stil te vallen wanneer je oog in oog staat met Zijn eeuwige wijsheid en grootheid?



Vergeving – 2

Uncharted Territory Posted on 11 Jan, 2017 10:28:28

Ik ben wat verder doorgedrongen in het geheim van vergeven!

Ik ben er nooit sterk in geweest, hield aan niet echt vergeven altijd gevoeligheid tegenover de mensen in kwestie over, wat mij weer isoleerde van mensen die mijn vrienden hadden kunnen zijn, enz., enz. Vreselijk!

Jezus vertelt (in Mattheüs 18:21 e.v.) de gelijkenis van de onbarmhartige knecht, over de koning die de knecht vergaf die hem 10.000 talenten schuldig was en die vervolgens een medeknecht niet vergaf die hem nog het luttele bedrag van honderd penningen moest terugbetalen!

Meestal wordt er in de bespreking van de gelijkenis de nadruk gelegd op wat die slechte onbarmhartige knecht gedaan heeft! En de gevolgen voor zijn wangedrag: toch nog in de gevangenis belanden, omringd door pijnigers die hem gedurende de tijd die het kost om de schuld alsnog te voldoen, mores zullen leren!!!

Maar wat mij zo boeit aan de gelijkenis is de reactie van de koning: hij vergeeft de slaaf niet alleen, maar schenkt hem ook nog eens zijn vrijheid! En ik vraag mij af: Waarom? Was dat met de bijgedachte dat hij dan, in zijn herwonnen vrijheid, toch nog kon beginnen aan de terugbetaling van de 10.000 talenten? Maar dat kan eigenlijk niet omdat er aan het terugverdienen van zo’n schuld geen beginnen aan is. Nee, de koning is gewoon bewogen over de knecht en begrijpt zijn situatie: hij heeft een gezin en dat dreigt hij kwijt te raken, wat pijnlijk!!

De koning is het beeld van God, die ons alles vergeven heeft, enkel om Jezus’ wil.

Wat doe ik als ik iemand vergeef? Ik schenk die persoon genade. Maar kun je iemand iets geven wat je zelf niet gehad hebt? Nee, dus! De koning verwachtte dat de knecht vergaf zoals de koning zelf vergeven had: totaal!

Je kunt pas echt vergeven zoals de Koning vergeven heeft, als je Zijn vergeving aangenomen, aanvaard en daadwerkelijk ontvangen hebt! En er dus niet telkens weer om vraagt, want dan doe je alsof je die nog steeds niet ontvangen hebt.

Eigenlijk zei de koning met zijn in vrijheid stelling van de knecht: ‘Ik verklaar dat je met terugwerkende kracht eigenaar wordt van die 10.000 talenten, zodat je er toch al mee mocht doen wat je wilde, dus je schuld is hiermee geannuleerd. En om het bekrachtigen, laat ik je gaan, want anders heb je toch nog de neiging om van alles te doen om je dankbaarheid te tonen. Nee, je kunt gaan en een nieuw leven mèt je gezin gaan opbouwen. Ik hoef er niets voor terug wat ik nu voor je doe.’

Maar dit alles vraagt om een totaal andere dimensie van leven: bij voorbaat alles vergeven, zelfs niets kwalijk nemen, ook degenen die jou iets bewust aandoen, want ook hun zonden zijn al vergeven (met inbegrip van wat zij jou aandoen!). Natuurlijk moeten zij die vergeving nog wel aannemen, aanvaarden en daadwerkelijk ontvangen, anders werkt het niet!

Ik vraag: wat heeft dat nou nog te betekenen dat Johannes in zijn eerste brief, hoofdstuk 2, vers 2 zegt: “En Hij is een verzoening voor onze zonden; en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden van de hele wereld.”?

Het betekent dat, hoewel de wereld het nog niet aangenomen, aanvaard, en daadwerkelijk ontvangen heeft, het toch al allemaal vergeven is!!!



vergeving

Uncharted Territory Posted on 05 Jan, 2017 20:39:18

Heel veel Christenen menen dat hun zonden van vandaag en morgen pas vergeven worden wanneer zij ze belijden en / of vergeving ervoor vragen.

De redenering is dat zij op de dag dat zij tot de Heer kwamen, het zondaarsgebed gebeden hebben, Hem aannamen en wederomgeboren werden, vergeving hebben gevraagd voor hun zonden tot dan toe, en dat zij dat moeten blijven herhalen tot hun dood toe. Zoals zij begonnen zijn, zo moeten zij ook doorgaan. Dat is de opvatting.

Maar het is een misvatting, waar de Bijbel voldoende aanwijzingen voor geeft dat het niet klopt.

Paulus schrijft naar de Efeziërs èn naar de Kolossenzen woorden als: ‘Wij hebben de verlossing, de vergeving van de overtredingen/zonden.’ (Efeze 1:7 en Kolossenzen 1:14)

Ga je God nog om iets vragen waarvan Hij zegt dat Hij het je al gegeven heeft? Dan negeer je wat Hij zegt. Dan gelóóf je niet wat Hij je zegt! Hoever denk je daarmee te komen?

Je zit op een totaal verkeerd spoor als je vergeving blijft vragen voor zonden die Hij al vergeven heeft. Wanneer heeft Jezus voor jouw zonden betaald? Ongeveer 2000 jaar geleden aan het kruis van Golgotha. Als Hij er toen niet voor betaalde, dan betaalde Hij er niet voor. Het was toen of nooit. Toen lagen al jouw zonden in de toekomst. Hij betaalde toen dus voor al jouw zonden, ook die van morgen.

Er bestaat natuurlijk een andere redenering: als ik vergeving vraag voor mijn zonden, dan haal ik als het ware het geld van de geestelijke bank waar Hij het tegoed van vergeving al op mijn rekening heeft bijgeschreven. Ik moet naar de ‘bank’ om aan geld te komen, dus vraag ik om vergeving en dan krijg ik die.

Maar hoeveel teksten zijn er die daar niet mee in overeenstemming te brengen zijn? Om er maar één te noemen (het zijn er teveel om hier allemaal aan te halen): “Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden.” (2 Korinthe 5:17)

Of nog zo een: “Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.” (Efeze 2:10)

De enige manier om op het juiste spoor te komen, is door zelf na te denken over wat het Woord ergens over zegt. Als je één Bijbeltekst vindt die jouw visie tegenspreekt of die er niet in te passen is, dan klopt jouw visie niet. Mediteer over alle teksten, dan kom je tot een beter inzicht.

Maar hoe zit het dan met het belijden van je zonden? Daarover later meer.



nieuw!

Uncharted Territory Posted on 02 Jan, 2017 12:37:41

Dit is de eerste van mijn berichten op mijn Blog: jacksblog.ditwilgod.nl

De bedoeling is dat ik berichten plaats over mijn ‘dagelijkse’ gedachten over mijn zoektocht naar de diepere dingen van God.
Ik zal er niet dagelijks op schrijven maar wel zo vaak mogelijk.
Ik heb deze groep berichten ‘Uncharted Territory’ genoemd, omdat er volgens mij zo weinig ècht bekend is over Gods wegen. Anders zouden er veel meer mensen zijn die die wegen bewandelen. Of vergis ik mij?
Bezoek ook mijn nieuwe website: ditwilgod.nl. Het stelt op dit moment nog niet zoveel voor, maar wacht maar eens af … !
Jack



« Previous