Blog Image

Jacksblog

Elke garnaal?

Uncharted Territory Posted on 16 Jul, 2017 19:28:44

Ik hoorde pas geleden van Ravi Zacharias een grappige metafoor die mij ook aan het denken heeft gezet: ‘Bij laag water heeft elke garnaal zijn eigen waterplasje’! (https://www.youtube.com/watch?v=6OzOT-z8CaY, rond 3 minuten 17 seconden: ‘When the flood-tides are low every shrimp has its own puddle’).

Ik weet niet goed hoe die uitdrukking ontstaan is en dus ook niet met welk doel die geformuleerd is, maar ik geef hier nu even mijn invulling. (De uitdrukking werd gebruikt in een reactie op de vraag: ‘Als wij de Bijbel gekregen hebben als referentiepunt voor wat u gezegd heeft dat het Gods waarheid is, waarom zijn er dan zoveel interpretaties van die waarheid, met zoveel denominaties en sektes tot gevolg?’)

Er zijn in de loop der eeuwen zoveel interpretaties ontstaan van het Woord van God dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. Welke interpretatie is nu de juiste of, zo u wilt, de beste?

Even de metafoor als vertrekpunt nemend: elke garnaal kijkt niet verder meer dan zijn eigen poel en is er trots op dat hij zijn eigen wereldje heeft om in te leven. Als er niet meer aan waarheidsvinding gedaan wordt, waarheidsvinding door in het Woord van God te zoeken naar Gods uiteindelijke gedachtes over elk onderwerp, wat hou je dan over? Menselijke interpretatie! Iedereen voelt zich het lekkerst in de eigen omgeving die hij zelf (door oogkleppen op te zetten) gecreëerd heeft.

Dat is de reden waarom ik voor mijzelf zo benadruk dat meditatie over het Woord van God onontbeerlijk is. Ik ben er absoluut van overtuigd dat er achter de woorden van de Bijbel een diepe realiteit schuilgaat die zo groot is als God Zelf. Mijn opvatting is deze: als iemand één Bijbeltekst kan vinden die niet strookt met mijn visie op een of ander onderwerp, die niet in te passen is in mijn visie, die niet zijn juiste plaats in het geheel van Gods gedachtes over dat onderwerp krijgt, of die door mijn visie niet de juiste belichting krijgt, DAN KLOPT MIJN VISIE NIET!

Ik heb 35 jaar een bepaalde mening gehad over wat dingen in het Woord van God, de Bijbel, betekenen, en ik heb ontdekt dat er niet veel van klopte, tenminste, niet met het oog op die totaalvisie, die geestelijke Realiteit Die God is. Het is die totaalvisie waar ik naar op zoek ben. Dat vindt u eigengereid? Dat mag u van mij, maar de apostel Paulus heeft het wel over:

“… opdat hun harten getroost en zij in de liefde verenigd worden tot alle rijkdom van een volledig inzicht, en zij het geheimenis Gods mogen kennen, Christus, in wie al de schatten der wijsheid en kennis verborgen zijn.” (Kolossenzen 2:2)

En ook: De verborgen dingen zijn voor de Here, onze God, maar de geopenbaarde zijn voor ons en onze kinderen voor altijd, opdat wij al de woorden dezer wet volbrengen.” (Deuteronomium 29:29)

Is de Bijbel niet het ‘geopenbaarde Woord van God’? Precies!

Ik denk dat elke Bijbelschrijver geschreven heeft vanuit zijn eigen openbaring over wat hij gezien heeft, God heeft hem of haar een stukje van de waarheid Die Hij is, geopenbaard, en al die stukjes samen geven een beeld van wat God over Zichzelf aan de mens heeft willen duidelijk maken. Velen zullen reageren met te zeggen: Je zult God toch nooit doorgronden. Oké! Akkoord!! Maar wat Hij dan over Zichzelf geopenbaard heeft, wil ik kennen. Om Hem meer te eren en aanbidden. Hij is mijn passie en het voorwerp van mijn liefde, Hij is mijn zucht en verlangen, naar hem haak ik meer en meer. Ik erken, God is te groot voor één mens om helemaal te zien, want “… samen met alle heiligen,” zullen wij “in staat zijn te vatten, hoe groot de breedte en lengte en hoogte en diepte is, … .” (Efeze 3:18)

Het is als met dat verhaal dat ik vertel:

Ik loop ‘s avonds door een wijk, nog zonder huizen, want die zijn nog in aanbouw, de straten liggen er al. Het wordt tijd om voor een onderkomen voor de nacht te zorgen. Ik heb alleen een sterke zaklamp, maar de batterij kan leegraken, dus ben ik er zuinig op. Naarmate ik verder loop, tekent zich in de verte een silhouet af van een gebouw dat nog zwarter is dan de bijna zwarte avondhemel. Ik kom dichterbij en schijn heel even met mijn lamp en zie een lichtvlek op het gebouw, maar o zo mooi. Ik loop om het gebouw heen en schijn telkens op het gebouw. Langzaam vormt zich in mijn hoofd een beeld van hoe het gebouw er in het volle daglicht uitziet. Wow! Balkonnetjes, planten op de balkonnetjes, versieringen en tierelantijntjes, vooruitspringende verdiepingen en woonvertrekken die wat verder terug liggen. Wat een fantasievolle Architect is hier bezig geweest? Naarmate ik de hele ronde van het gebouw doe, krijg ik het verlangen om er binnen te gaan. Hoe zou het er van binnen uitzien?

In deze gelijkenis is het gebouw God Zelf, of de waarheid over Hem. Ik wil Hem kennen, heel persoonlijk en intiem. Wat Hij over Zichzelf geopenbaard heeft, wil ik weten, kennen, om Hem mee te aanbidden.

God is awesome!!!

Als er méér aan waarheidsvinding gedaan werd en er een heilige ontevredenheid ontstond met de ‘eigen interpretatie’, als wij meer openstonden voor de waarheid die God aan anderen al geopenbaard heeft (Efeze 3:18), wat wij alleen ontdekken door relatie met elkaar te hebben, dan zouden wij verder komen.

Ongetwijfeld hebben wij Gods Heilige Geest nodig om aan de bovenbedoelde waarheidsvinding te kunnen doen, alleen Hij kan ons tonen hoe het geheel van Gods waarheid eruitziet, maar ook daar hebben we een belofte voor, nog wel van Jezus Christus Persoonlijk: “… doch wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen tot de volle waarheid; want Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar al wat Hij hoort, zal Hij spreken en de toekomst zal Hij u verkondigen.”

Als je leergierig bent, is dit goed nieuws!! En als ik een andere Christen nodig heb om tot een meer volle waarheid te komen, dan stemt dat ook nog eens tot nederigheid.



Het Hele Pakket?

Uncharted Territory Posted on 16 Jun, 2017 13:24:52

Er is in Christelijk Nederland, voor zover ik dat kan beoordelen, veel te doen over genezing. Wilkin van de Kamp van Vrij Zijn (www.vrijzijn.nl) heeft er pas nog een boek over gepubliceerd: WAAROM GRIJPT GOD NIET IN?, een boek waarvan het eerste hoofdstuk over de genezing van Corlien (Geen Grappen God! worstelen met wonderen; juni 2016; © Corlien Doodkorte) meteen al diep ontroert omdat God daar wèl ingegrepen heeft. Wat een zegen voor deze vrouw en haar gezin!

In het tweede hoofdstuk van zijn boek gaat Wilkin in op de vraag: ‘Waarom geneest God niet iedereen?’ Nu weten we wel dat als je de verkeerde vragen stelt, dan krijg je ook verkeerde antwoorden. Ik vrees dat Wilkin zich in zijn worsteling met zijn vragen over genezing en waarom hij niet ziet dat God iedereen ‘geneest,’ wel erg veel laat leiden door de ervaring. Sinds wanneer is onze ervaring een maatstaf voor wat waarheid is? Ik heb hem zelf op een Hoe God Naar Je Kijkt Conferentie in Eindhoven horen zeggen: ‘Wij weten dat God niet iedereen geneest,’ en even later zelfs: ‘Ik ben blij dat God niet iedereen waar ik voor bid, geneest! Want dan stonden er iedere dag 100 mensen bij mij aan de voordeur!!’ Ikzelf zou eerlijk gezegd niets liever willen: dat de waarheid zo door mij heen zou werken dat iedereen waar ik voor bid, ook echt geneest. Wij zouden dan met recht kunnen zeggen: Revival is here!!!

Kortom: ik vind het een nogal egoïstische gedachte dat je daar blij om zou moeten zijn.

Mij lijkt dat het Woord van God, de Bijbel, de maatstaf is voor wat wij als waarheid moeten aannemen, en niet wat wij ervaren. Want wat zegt dat Woord dan wel hierover. Laten we het in context beschouwen. 1 Petrus 2:21 – 24: Want hiertoe bent u geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft; Hij laat ons zo een voorbeeld na, opdat u Zijn voetsporen zou navolgen; 22Hij, Die geen zonde gedaan heeft en in Wiens mond geen bedrog gevonden is; 23Die, toen Hij uitgescholden werd, niet terugschold, en toen Hij leed, niet dreigde, maar het overgaf aan Hem Die rechtvaardig oordeelt; 24Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij, voor de zonden dood, voor de gerechtigheid zouden leven. Door Zijn striemen bent u genezen.”

Wonderlijk is dat Wilkin met zijn vraag ‘Waarom geneest God niet iedereen?’ zo dwars ingaat tegen wat de Bijbel zegt in 1 Petrus 2:24: “… Door Zijn striemen bent u genezen.” Twee onderling tegenstrijdige stellingen kunnen nooit beide waar zijn. Ben je nou genezen of niet? Hij zou zijn vraag beter anders stellen: ‘Waarom breekt de genezing niet bij iedereen door?’ Maar ja, dan stuit je op een ander probleem: de eigen verantwoordelijkheid. Mensen hebben snel door dat zij persoonlijk aangesproken worden als zij opgeroepen worden de fout bij zichzelf te zoeken: ‘Hoezo, ben ik het dan zelf schuld als ik niet genees?’ Maar de hele verantwoordelijkheid maar bij God leggen, daar kan ik mij echt niet in vinden!

Verlossing, vergeving van zonden, vrede, vreugde, gerechtigheid, gezondheid vormen samen één pakket. Hoe toon je dat aan? Eigenlijk heel eenvoudig. Als Mattheüs op het eind van hoofdstuk 8, de verzen 14 tot en met 17, Jesaja (53:4) citeert met te zeggen: “… zodat vervuld werd wat gesproken was door de profeet Jesaja toen hij zei: Hij heeft onze zwakheden op Zich genomen, en onze ziekten gedragen,” dan was voor Jezus de context dat Hij lichamelijke ziekten genas, en niet slechts emotionele of ‘geestelijke.’

Het is een totaalpakket waar God bovendien zóveel voor betaald heeft dat wij er niet kieskeurig mee mogen omspringen en zeggen: ‘God, U biedt mij dat allemaal wel aan, maar ik hoef alleen maar de vergeving van zonden. Daar ben ik al zo blij mee dat ik aan meer ik geen behoefte heb! Maar toch bedankt!’

Maar ik vraag:

– Is het volgens jou mogelijk de gerechtigheid van God aan te nemen en de genezing niet?

– Als je dan de genezing niet aanneemt, kun je dan de gerechtigheid toch bezitten?

– Kun je het ene van God wel aannemen en het andere niet?

– M.a.w. kun je het ene aannemen en het andere afwijzen, d.w.z. het andere versmaden, iets waar God immers zo duur voor betaald heeft: met het leven van Zijn Zoon?

– Mag je kieskeurig zijn bij het aannemen van wat God je aanbiedt en je iets uitzoeken?

Het citaat hierboven uit 1 Petrus roept ons op voor de zonden dood te zijn en voor de gerechtigheid te leven, en dàn mag je claimen dat je door Zijn striemen genezen bent. Let wel: bènt! God roept in Zijn Woord op tot een bekering met het hele hart (o.a. Deuteronomium 4:29, 6:5, 10:12; Jozua 22:5; 1 Samuel 7:3, 12:20, 24; 2 Kronieken 16:9; Psalm 119:2). En dan is er nog wel wat werk.



Vernieuwing van denken

Uncharted Territory Posted on 30 May, 2017 18:01:56

Het is soms niet te geloven hoe subtiel dingen kunnen liggen. Maar als je wilt aannemen wat ik hier ga zeggen, ben je de vernieuwing van je denken op het spoor, d.w.z dan krijg je een goed idee van wat ervoor nodig is en wat je zelf moet èn kunt doen om je denken te vernieuwen. Maar laat ik meteen ter zake komen.

Ik ontdekte kort geleden dat er tussen de diverse Bijbelvertalingen verschillen zijn in 2 Korinthe 4:4, en dat is een wezenlijk verschil: “… ongelovigen, wier overleggingen de god dezer eeuw met blindheid heeft geslagen, zodat zij het schijnsel niet ontwaren van het evangelie der heerlijkheid van Christus, die het beeld Gods is.” (NBG) Ook de HSV, de SV1977, de SVJ èn de SV1637 spreken over de god van deze eeuw. Evenwel de Amplified Bible, de ESV, de GNTD, de KJV, de NASB, de GNB96, de NBV, de WV2012 vertalen de god van deze wereld. De CEVD spreekt over de god die over deze wereld heerst, wat nog niet wil zeggen dat de wereld van hem is! Overigens heeft de Griekse grondtekst het over αιων (aioon), wat ‘eeuw, wereldvrede, bestaan, het huidige leven’ betekent.

Misschien houdt u van statistieken en zegt u: de Bijbelvertalingen die hem de god van deze wereld noemen zijn in de meerderheid: 8 tegen 5. Mensen doen aan statistieken en mensen doen ook aan vertalen. Zo kun je evenwel niet omgaan met Gods Woord.

Het probleem met de woordkeus ‘god van deze wereld’ is dat je zou gaan denken dat hij de eigenaar van deze wereld is. Je zou gaan denken dat hij alle rechten heeft en daarmee een voor ons mensen onoverkomelijke vijand is. En niets is natuurlijk minder waar. Want …

… Wie heeft deze wereld, of aarde, met alles wat erin is geschapen? Wie heeft alle rechten teruggekocht met Zijn bloed? Van Wie is alle macht in hemel en op aarde? Hoeveel macht blijft er dan nog over voor de ‘god’ van deze eeuw? Juist!

Als je niet nadenkt over alles wat de Schrift zegt, kun je al snel met een verkeerd beeld komen te zitten. En je moet al die dingen met elkaar in balans brengen, en Wie je daarbij helpt, is de Heilige Geest. Hij leidt in alle waarheid (Johannes 16:13).

Er is geen plaats voor het doemdenken dat zegt: Ja, maar wij zitten nu eenmaal met de zonde en totdat Jezus terugkomt, moeten we maar zien te overleven en, o, God geve dat ik mag volharden … .

Satan is niet de god van deze wereld, hij is er ook de eigenaar niet van. Jezus is de God van deze wereld en Hij is er de Eigenaar van. Satan regeert nog wel, hij waart nog wel rond (in zoverre wij dat toelaten), het spookt nog regelmatig op aarde, maar zijn dagen zijn geteld, de maat van zijn zonden is nog niet vol, en wanneer hij de zonen Gods die gaan opstaan, gaat doden, zal die maat snel vollopen.

Als ik zeg dat satan regeert, houd dan in gedachten dat Jezus heerst, maar Jezus doet dat op een manier die wij niet begrijpen als wij ons denken niet vernieuwen.

De woordkeus ‘god van deze eeuw’ leert ons trouwens nòg iets. Een eeuw is beperkt en komt een keer op zijn einde. Voel je hem … ?



In geloof zijn

Uncharted Territory Posted on 27 May, 2017 15:49:56

Het is een wonderlijk simpele uitdrukking: in geloof zijn. En het illustreert hoe volstrekt ontoereikend onze menselijke taal is om de hemelse realiteiten weer te geven.

Als de Heilige Geest het je namelijk niet geeft om het te begrijpen, dan is het onmogelijk om te weten wat het inhoudt. (Zelfs Johannes de Doper wist al: “Een mens kan niets aannemen, als het hem niet uit de hemel gegeven is.” – Johannes 3:27) De woorden waarmee iets op geestelijk gebied gezegd wordt, zijn volgens mij ook de woorden die door de Heilige Geest geleerd zijn, waar Paulus over spreekt in 1 Korinthe 2:13: “Van die dingen spreken wij ook, niet met woorden die de menselijke wijsheid ons leert, maar met woorden die de Heilige Geest ons leert, om geestelijke dingen met geestelijke dingen te vergelijken.”

Mogelijk spreekt Paulus hier wel over het feit dat de Griekse taal heel makkelijk, door voor- en achtervoeging van lettergrepen, nieuwe woorden maakte met een enigszins andere betekenis waardoor het makkelijker werd de nuances die nodig waren, weer te geven. Maar dan nog … woorden gaan over betekenis, en hoe vaak hebben we woorden gehoord die door het vele horen ‘versleten’ zijn geraakt. Woorden als ‘Koninkrijk,’ ‘geloven,’ ‘eeuwige verlossing,’ hebben we zo vaak gehoord dat we, als we hun ware betekenis ooit al gekend hebben, er toch zo zat van zijn dat we nauwelijks nog luisteren als iemand ze uitspreekt. Het is als de dichtgeslagen grond van een akker waar het water vanaf spoelt en onbenut wegloopt, omdat de toplaag ondoordringbaar is geworden.

Zonder er erg in te hebben denken wij: ‘Dat weet ik nu wel, vertel me eens wat nieuws!’ Wij verschillen daarin, diep in ons hart, niet zoveel van de Griekse wijsgeren en de bewoners van Athene, die de Areopagus bezochten, enkel om iets nieuws te zeggen of te horen. Zij waren zo blasé van woorden dat de walging daarover hen ertoe gebracht had zich met niets anders meer bezig te houden (Handelingen 17:21).

Ook wij Christenen hebben zoveel prediking gehoord dat wij wanhopig verlangen iets nieuws te horen. Ook wij hebben last van een soort taalinflatie. Maar gelukkig is de waarheid zèlf altijd nieuw en verfrissend.

Maar mijn getuigenis bij ‘in geloof zijn,’ is het volgende: een aantal weken geleden werd ik geconfronteerd met de gevolgen van bijna mijn leven lang op een bepaalde manier denken en vanuit dat denken ook geloven. En als je dan alles overziet, dan lijkt het wel een onoverkomelijke berg van problemen die je uit zou moeten ziften en één voor één oplossen. Dan bekruipt je een gevoel van wanhoop en tekortschieten waar je niet van terug hebt. Dus ik zeg tegen de Heer: ‘Heer, ik moet mij van al die dingen bekeren, ik heb bekering nodig van dat alles, maar hoe … ?’ En in een oogwenk plaatste de Heilige Geest mij letterlijk ‘in geloof.’ En het was opgelost!

Helaas maakte ik daarna de fout weer terug te keren naar mijn kleine verwonde zieltje en dat te koesteren. De zegen ebde weer weg! Maar sindsdien heeft de Heilige Geest mij nog een paar keer geholpen op dit gebied en had ik dezelfde gewaarwording als de eerste keer.

Het is het meest fantastische wat er bestaat: ‘in geloof zijn,’ want God getuigt van moment tot moment in je hart dat je Hem behaagt (Hebreeën 12:6), en dat is het levensdoel van elke Christen, toch?



Toewijding

Uncharted Territory Posted on 06 Apr, 2017 09:25:48

Ik denk dat mijn dagen van toewijding aan één bepaalde kerk of gemeente ver voorbij zijn.

Ik heb de eerste jaren nadat ik terug ben gegaan naar de kerk waar ik nu nog lid ben (ik ben er in een voorbije periode, van 1982 tot 1988, ook al eens zes jaar lid geweest), vaak geroepen dat ik ‘toen nooit had mogen weggaan.’

Ik ben later gaan inzien dat die uitspraak sloeg op ‘toen.’ Toen had ik er niet weg moeten gaan. Nu leven we in een andere tijd, een tijd waarin er meer groei is gekomen naar het doel dat God met een ieder van ons heeft. Mijn studie aan Charis Bible College heeft tot nu toe al heel veel bijgedragen aan die groei, waar ik héél dankbaar om ben.

Nee, mijn toewijding behoort te zijn aan het Koninkrijk van God, en van dat Koninkrijk zijn de grenzen veel en veel ruimer dan van één enkele kerk of gemeente. Ik ben steeds meer een Koninkrijksdenker aan het worden.

Mijn toewijding aan één gemeente is voornamelijk voortgekomen uit mijn begrip van de tekst in Hebreeën 10:25: “Laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten, zoals het bij sommigen de gewoonte is, maar elkaar aansporen, en dat zoveel te meer als u de grote dag ziet naderen.” Ik heb dit altijd gelezen in de vertaling van het Nederlands Bijbel Genootschap: “Wij moeten onze eigen bijeenkomst niet verzuimen, … ,” waarbij ik ‘eigen bijeenkomst’ altijd begreep als de bijeenkomst van mijn ‘eigen’ gemeente.

Ik zie nu in dat er een veel betere uitleg bestaat voor deze tekst: de samenkomst van de heiligen is eigenlijk niet bedoeld voor ongelovigen, maar voor opbouw, bemoediging, vertroosting en toerusting van de heiligen, opdat zij daarna de wereld in kunnen gaan en de liefde van Jezus bekend maken en uitdelen. Wil ik daarmee zeggen dat ongelovigen er niet mogen komen? Nee, natuurlijk niet, je mag mijn woorden ‘bedoeld voor’ niet uitleggen als ‘uitsluitend bestemd voor’ alsof ze er niet mogen komen. Maar wij kunnen zo makkelijk het eigenlijke doel en de juiste werking van het Koninkrijk van God uit het oog verliezen: wij worden als Christenen toegerust, om vervolgens die toerusting te gebruiken om buiten de gemeente of kerk uit te delen van wat we in de gemeente ontvangen hebben.

Het volgende filmpje legt het heel goed uit: Kerkbedrog

En als de kerk waar je lid bent nu eens helemaal niet doet aan toerusting van discipelen, moet je die dan in de steek laten? Dat is niet per se nodig, maar geef je toewijding aan die ene gemeente op en ruil je denken in voor een Koninkrijksdenken. Je bent lid van een wereldwijd Lichaam.

Kandidaten voor Gods heerlijkheid (lees: ongelovigen) kom je overal tegen.



Vergeving – 7

Uncharted Territory Posted on 08 Mar, 2017 17:52:16

Er wordt in kerken wel onderwezen dat je heilig moet zijn om Gods gunst te verwerven.

Tegenwerping: dan kan niemand Gods gunst bezitten, want wij zijn geen van allen heilig (genoeg). Als je eerlijk bent, moet je dat toegeven.

‘Maar als ik dan mijn best doe, kan ik die dán bezitten?’

Tegenwerping: ijver is nodig (2 Petrus 1:5), maar is het voldoende? Nee, want dat is niet het enige wat God gezegd heeft.

Maar als ik dan tienden geef, braaf ben, niemand afpers en stop met zondigen, enz.? Is dat dan voldoende?

Tegenwerping: als wij íets konden doen wat wij zelf kunnen voortbrengen, om onszelf te redden of aanvaardbaar voor God te maken, dan had God niet Zijn Offer voor ons hoeven te brengen.

Dat is het probleem: mensen maken zichzelf wat wijs als zij menen door eigen inspanning goed genoeg te kunnen zijn en het zo bij Gods gerechtigheid kunnen halen.

Toen God tegen Israël gezegd had: De mens die deze dingen doet, zal daardoor leven” (Galaten 3:12), had Hij dus niet gezegd: Wie deze dingen doet zal daardoor rechtvaardig zijn / worden. Dat was heel slim van Hem (had je wat anders verwacht van de Almachtige?). Je moest ze doen om daardoor te léven.

Eigenlijk is de Wet nooit gegeven om de mens rechtvaardig te maken!

De Wet is veeleer gegeven om de mens tot zondaar te maken!!

Ik weet dat het heel ver gaat om dat zo te zeggen, maar laat ik uitleggen waarom ik dat zo zeg.

Paulus schrijft: “Ja, ik zou de zonde niet hebben leren kennen dan door de wet.” (Romeinen 7:7) En: “Door de wet is immers kennis van zonde.” (Romeinen 3:20)

Dus: de wet doet de zonde kennen! Door de wet wéét ik juist dat ik een zondaar ben.

Verder zegt hij ook nog: “… zonder de wet is de zonde dood.” (Romeinen 7:8) En: “Zonde wordt echter niet toegerekend als er geen wet is.” (Romeinen 5:13) En: “… waar geen wet is, is ook geen overtreding.” (Romeinen 4:15)

Er is geen rechter in de hele wereld die iemand kan veroordelen voor pedofilie, om maar iets te noemen, als er geen wet is die dat verbiedt.

Dus: zonder wet is de zonde dood.

En wat nog meer is: “… de kracht van de zonde is de wet.” (1 Korinthe 15:56)

Dus: de wet maakt de zonde sterker!! Als je de wet benadrukt, als je de wet predikt, als je in al je handelen de wet als doel neemt, wordt de zonde alleen maar sterker. De wet maakt de zonde onoverwinnelijk!!!

Aan de Galaten schrijft Paulus: “Want allen die uit de werken van de wet zijn, zijn onder de vloek.” (Galaten 3:10) M.a.w., als je het van het volgen van de wet verwacht, dan heb je allereerst op te boksen tegen een vloek, een vloek die bovendien al overwonnen is, want: “Christus heeft ons vrijgekocht van de vloek van de wet door voor ons een vloek te worden, … .”

Conclusie: de wet is juist gegeven om de mens tot zondaar te maken, de wet is gegeven om de zonde ‘uit te roken,’ de wet is gegeven om de zonde aan het licht te brengen, opdat de mens zou inzien: ik heb een Verlosser nodig, ik kan dit zelf niet!

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 12.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; color: #464745; -webkit-text-stroke: #464745}
span.s1 {font-kerning: none}

Hebreeën 11:6: “Zonder geloof is het echter onmogelijk God te behagen. Want wie tot God komt, moet geloven dat Hij is, en dat Hij beloont wie Hem zoeken.”

Want: “Maar nu is zonder de wet gerechtigheid van God geopenbaard, … .” (Romeinen 3:21)

Wij bezitten Gods gunst èn gerechtigheid alléén door geloof.



Vergeving – 6

Uncharted Territory Posted on 09 Feb, 2017 05:46:14

Wat is genade eigenlijk? Zullen we eens proberen daar een plaatje van in ons hoofd te krijgen?

Efeze 2:8-10: “Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen. Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.”

Ik heb er wat woorden in onderstreept om ze te benadrukken en er makkelijker naar te verwijzen. Ik wil niet suggereren dat de andere woorden erin onbelangrijk zijn, maar iedereen moet zelf heel de Schrift overpeinzen, dus ook de woorden die ik nu even minder wil benadrukken.

Mijn samenvatting: jij bent nu al Gods handwerk (‘workmanship’), door Hem compleet (Kolossenzen 2:10) herschapen, zalig, d.w.z. gered, behouden. En dat is Zijn geschenk aan jou.

2 Korinthe 5:17-18a: “Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden. En dit alles is uit God, Die ons met Zichzelf verzoend heeft door Jezus Christus … .”

Mijn samenvatting: de nieuwe schepping die jij als wedergeborene nu bent, is geen opgepoetst, gerepareerd, opgekalefaterd werkstuk met een nieuw verflaagje, maar je bent (in jouw geest) tot in de kern nieuw, d.w.z. het maaksel dat jij nu bent, is er nooit eerder geweest, je bent spiksplinternieuw! Zou God half werk doen?

2 Petrus 1:3: “Immers, Zijn Goddelijke kracht heeft ons alles geschonken wat tot het leven en de godsvrucht behoort, door de kennis van Hem Die ons geroepen heeft door Zijn heerlijkheid en Zijn deugd.”

Mijn samenvatting: jij hebt als wedergeborene nu al alles wat je nodig hebt om met overwinning en kracht voor God te leven en voor Hem vrucht te dragen, er ontbreekt niets aan, het is compleet.

Romeinen 8:1: “Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest.”

Mijn samenvatting: God heeft heel het oordeel op Jezus Christus gelegd en zou onrechtvaardig zijn als Hij jou een tweede keer zou veroordelen om iets wat Hij eigenlijk al op Jezus Christus gelegd en aan Hem vergolden heeft! Er is géén veroordeling. Mocht je toch naar het vlees gewandeld hebben, dan kun je gereinigd worden van álle ongerechtigheid (1 Johannes 1:9) door het te belijden en God herstelt je volledig, ook naar ziel en lichaam! In je geest hoeft Hij je niet te reinigen, daar ben je verzegeld met de Heilige Geest (Efeze 1:13). Zou de Heilige Geest toelaten dat er zonde binnendringt in mijn geest?

Hebreeën 10:10, 14: “Op grond van die wil zijn wij geheiligd door het offer van het lichaam van Jezus Christus, eens en voor altijd gebracht. … Want met één offer heeft Hij hen die geheiligd worden, tot in eeuwigheid volmaakt.”

Mijn samenvatting: je bent als wedergeborene (in je geest) al volmaakt en er vindt nog een proces van heiliging plaats op grond van die in jouw geest reeds aanwezige volmaaktheid. Dat is de heiliging waar je naar jaagt (Hebreeën 12:14).

Je kunt doorgaan met teksten aan te halen die over dit onderwerp gaan. Belangrijk is erbij stil te staan en tot je te laten doordringen wat het betekent! Overpeins het. Vraag je af vanuit welke geestelijke werkelijkheid al deze teksten geschreven zijn. Je moet er goed naar kijken om het te zien!!!

Kortom: genade = je bent al volmaakt en een nieuwe schepping, Gods werk aan jou is al af! Nu moet je deze dingen, nu je ze weet, alleen nog actief gelóven om ze werkelijkheid te zien worden.



Vergeving – 5

Uncharted Territory Posted on 07 Feb, 2017 11:14:53

Nu is het makkelijk om over vergeving te praten, maar wat doe je ermee?

Ik weet dat mijn standpunt over vergeving heel snel aanleiding geeft tot de opmerking: ‘O, dan kan ik dus leven zoals ik wil, als mij toch alles al vergeven is … ?’

Een korte blik in de Bijbel spreekt dat voldoende tegen. Zie o.a. Romeinen 3:8, 6:1, 6:15.

Het is vooral Romeinen 6, vanaf vers 15, dat sinds kort voor mij is opengegaan. Ik citeer en onderstreep de relevante stukken:

15 “Wat dan? Zullen wij zondigen omdat wij niet onder de wet maar onder de genade zijn? Volstrekt niet! 16 Weet u niet dat aan wie u uzelf als slaaf ter beschikking stelt tot gehoorzaamheid, u slaaf bent van wie u gehoorzaamt: óf van de zonde, tot de dood, óf van de gehoorzaamheid, tot gerechtigheid ? 17 Maar God zij dank: u was wel slaaf van de zonde, maar nu bent u van harte gehoorzaam geworden aan het voorbeeld van de leer waaraan u overgegeven bent. 18 En, vrijgemaakt van de zonde, bent u dienstbaar gemaakt aan de gerechtigheid. … stel zo nu uw leden beschikbaar ten dienste van de gerechtigheid, tot heiliging. … 20 … [ooit] was u vrij ten aanzien van de gerechtigheid. 21 Wat voor vrucht dan had u toen van de dingen waarover u zich nu schaamt? Immers, het einde daarvan is de dood. 22 Maar nu, van de zonde vrijgemaakt en aan God dienstbaar gemaakt, hebt u uw vrucht, die tot heiliging leidt, … .”

Ik denk dat de Bijbel duidelijk leert dat gerechtigheid alléén niet voldoende is, als je God ten minste welbehaaglijk wilt zijn. Gerechtigheid wordt toegerekend (zie o.a. Romeinen 4:24). Die bezitten wij door geloof. Maar met alleen gerechtigheid kun je niet, met gepaste eerbied voor God, voor Zijn aangezicht komen straks. Je werken zullen, hoewel jij zelf behouden zult zijn, verbranden (1 Korinthe 3:15).

Het bovenstaande Schriftcitaat zegt dat er een vrucht van heiliging is, die het gevolg is van gehoorzaamheid aan Gods wil. Immers: “Niet ieder die tegen Mij zegt: Heere, Heere, zal binnengaan in het Koninkrijk der hemelen, maar wie de wil doet van Mijn Vader, Die in de hemelen is.” (Mattheüs 7:21) En: “Want Ik zeg u: Als uw gerechtigheid niet overvloediger is dan die van de schriftgeleerden en de Farizeeën, zult u het Koninkrijk der hemelen beslist niet binnengaan.” (Mattheüs 5:20) Waarom sturen de apostelen in hun brieven zoveel waarschuwingen over zonde en ongerechtigheid en dat men zich daar niet mee moet inlaten?

Maar let wel: Als wij naar de heiliging streven, doen wij dat niet in eigen kracht. Want Hij is onze Kracht en ons Leven en de Garantie dat het zal lukken, als wij getrouw zijn.



Next »