Vergeving is Gods meesterzet in de strijd met Zijn tegenstander.

Veel Christenen denken dat God hun pas vergeven heeft op de dag dat zij Jezus aannamen en vergeving vroegen voor hun overtredingen en leven tot dan toe. Niet dus, en dat wil ik hieronder betogen.

‘Maar … ,’ zegt u ‘… wanneer was dat dan, als het tóen niet was. Deed Hij dat dan toen Jezus aan het kruis stierf?’

Dat lijkt heel logisch want toen betaalde Jezus daadwerkelijk voor onze zonden. Daar werden, zoals eerder aangehaald, al mijn zonden geboet. En als God mij nu nog zou straffen voor iets wat Hij al aan Jezus vergolden heeft, dan zou God onrechtvaardig zijn. En dat kan natuurlijk niet!

Nee, het was eerder. U zegt: ‘Leg uit!’

Mensen die de Bijbel goed kennen zullen misschien aanhalen: ‘Jezus is het Lam geslacht vanaf de grondlegging der wereld,’ zoals staat in Openbaring 13:8. Als Jezus toen al ‘geslacht’ is voor mijn zonden, dan moet God het mij toen al vergeven hebben, toch?’

Dat zou je inderdaad kunnen denken en het is een rijke gedachte. Het doet namelijk recht aan Gods eeuwigheid, Zijn oneindige kracht en sterkte en wijsheid en grootheid! Het maakt Hem echt tot God! Want God is Wow! Ik vertel daar een zelfbedacht verhaal over, waar ik, door het weinig te vertellen, zuinig op ben, want niemand moet met dat verhaal aan de haal gaan.

In Hebreeën 13:20 staat: “De God nu van de vrede, Die de grote Herder van de schapen, onze Heere Jezus Christus, uit de doden heeft teruggebracht, op grond van het bloed van het eeuwige verbond, … ” Op het eerste moment denk ik dan: Jezus is door Zijn eigen bloed teruggebracht uit de dood??? En je vraagt je ook af: Wat is dan wel dat ‘eeuwige verbond’? Nu, daar gaat dat verhaal over en dat zal ik nog wel eens hier vertellen. Maar volgens mij slaat de tekst in Hebreeën 13:20 op Openbaring 13:8. Er bestond vóór de grondlegging der wereld al een afspraak tussen de Vader en de Zoon dat als de mens zondigde, de Zoon hem eruit zou halen.

Nee, persoonlijk denk ik dat Gods besluit tot vergeving nòg eerder in de geschiedenis heeft plaatsgevonden. We moeten er voorzichtig mee zijn om dit zomaar te concluderen als er maar één tekst is die dat suggereert, maar natuurlijk vertelt de hele Bijbel wel de boodschap van Gods onvoorwaardelijke liefde voor de mens en Zijn onwrikbare vastberadenheid om de mens voor Zichzelf te behouden.

Ik verwijs naar wat Paulus schrijft in 2 Timotheüs 1:9, waar staat: “Hij heeft ons zalig gemaakt en geroepen met een heilige roeping, niet overeenkomstig onze werken, maar overeenkomstig Zijn eigen voornemen en genade, die ons gegeven is in Christus Jezus vóór de tijden der eeuwen, … .” Ik denk dat de woorden ‘vóór eeuwige tijden’ Paulus’ manier waren om iets te vertellen over een ‘tijd’ toen er nog geen tijd was. Bij God is er alleen maar een eeuwig NU! Hij is niet onderhevig aan tijd en verderf!!

Genade is toch veel méér dan vergeving alleen? Genade is ook blijdschap, overwinning, sterkte, vrede, enz. Vergeving hoort daarbij, maakt er deel van uit, is er onderdeel van, is er volgens mij zelfs het fundament voor, het éérste wat je ontmoet of ontvangt als je de eerste keer tot God komt. En … als God dat toen in Christus aan mij gegeven heeft, dan geeft dat aanleiding tot de gedachte: toen was ik dus al in Christus. Hoe kan het mij toen in Christus gegeven zijn terwijl ik daar nog niet was? Dat is een gedachte die héél ver voert, maar ook daar zijn Bijbelse argumenten voor.

Toen al had God het plan opgevat om jou en mij te scheppen, jij en ik zaten toen al in de ‘planning’ en zelfs waren de dagen van mijn leven al opgetekend in Zijn boek (Psalm 139:16). Toen al heeft Hij jou en mij gezien en bemind en genade gegeven. Wat een grote, ondoorgrondelijke God!!!

Niet pas toen ik Jezus aannam als mijn persoonlijke Verlosser, niet pas toen Jezus stierf, niet al toen God de eerste steen legde voor Zijn schepping, maar nog daarvóór is mij in Christus al genade en vergeving geschonken. Je komt er met je verstand niet bij, eigenlijk staat mijn verstand stil als ik daaraan denk!

Kun je God méér aanbidden dan door stil te vallen wanneer je oog in oog staat met Zijn eeuwige wijsheid en grootheid?